Van verpleegkundige naar werken met dieren: een nieuwe richting met meer rust
Soms komt er een moment waarop je lichaam een duidelijke grens aangeeft. Dat overkwam Demi, die jarenlang werkte als verpleegkundige. Haar werk deed ze met veel plezier, maar na enige tijd bleek dat terugkeren in haar oude functie niet meer haalbaar was.
“Mijn lijf zei gewoon echt nee. En dat accepteren, dat was best lastig.”
Via haar werkgever kwam Demi terecht in een 2e spoortraject bij 2Work. Zonder precies te weten wat ze kon verwachten, begon ze aan het traject.
Open het traject in
Toen Demi startte bij 2Work had ze nog geen duidelijk beeld van haar toekomst.
“Eigenlijk wist ik helemaal niet wat er op me af zou komen. Ik had vooral het gevoel dat ik dit moest doen, maar ik stond er wel voor open.”
Samen met haar loopbaanspecialist Marloes begon ze met gesprekken en verschillende testen. Die gaven inzicht in haar kwaliteiten, interesses en mogelijkheden. Wat daarbij steeds opnieuw naar voren kwam? Zorg en dieren.
“Dat vond ik wel bijzonder. Dieren stonden elke keer hoog op de lijst, terwijl ik vroeger al eens had gezegd dat ik dierenverzorgster wilde worden.”
De moeilijke stap: accepteren dat het anders moet
Hoewel de testen nieuwe richtingen lieten zien, hield Demi lange tijd vast aan haar oude beroep. Ze wilde eigenlijk gewoon weer terug naar haar werk in het ziekenhuis.
“Ik vond mijn werk heel leuk. Dus daar lag het niet aan. Mijn lijf kon het gewoon niet meer aan.”
Het kostte tijd om dat te accepteren. Pas toen ze dat kon loslaten, ontstond er ruimte om verder te kijken.
“Op een gegeven moment dacht ik: oké, als dit het niet meer wordt… wat dan wel?”
Terug naar een oude liefde
Tijdens het traject begon Demi met vrijwilligerswerk op een paardenstal. Dat deed ze vooral om weer iets te doen en om te ontdekken wat bij haar past.
“Vroeger had ik altijd al veel met paarden en reed ik veel. Toen ik ging studeren en onregelmatig ging werken, is dat een beetje weggevallen.”
Het vrijwilligerswerk bracht haar iets terug wat ze lang had gemist: plezier, rust en energie. Niet veel later kreeg ze een baan aangeboden op de manege, waar ze nu ongeveer twaalf uur per week werkt.
Een eigen bedrijf: Snoet uitlaatservice
Naast haar werk op de manege ontstond nog een idee. Tijdens de testen bij 2Work kwam namelijk nog iets vaak terug: honden. Demi had zelf al een hond en was altijd geïnteresseerd geweest in het werken met honden. Uiteindelijk besloot ze de stap te zetten en startte haar eigen honden uitlaatservice: Snoet uitlaatservice.
“Dat begon eigenlijk gewoon met het idee: waarom ga ik dit niet proberen?”
Inmiddels loopt haar agenda al goed vol. Ze organiseert groepswandelingen met maximaal zes honden en privéwandelingen vanuit huis.
“De meeste halve dagen zitten eigenlijk al vol. Dat had ik in het begin niet verwacht.”
Meer rust en energie
De overstap van het ziekenhuis naar werken met dieren voelt voor Demi als een groot verschil.
“In het ziekenhuis was het altijd haasten. Je moet heel veel doen in korte tijd. Ik liep eigenlijk continu met ingehouden adem door.”
Nu ervaart ze iets wat ze daarvoor nauwelijks kende: rust.
“Ik ben veel buiten, ik loop met de honden en ik kan mijn eigen planning maken. Dat geeft zoveel rust in mijn hoofd.”
Waar ze vroeger uitgeput thuiskwam, heeft ze nu weer energie voor haar eigen leven.
“Nu kom ik thuis en denk ik: ik heb nog energie om dingen te doen.”
Grenzen blijven bewaken
Toch blijft het belangrijk om goed naar haar lichaam te luisteren. Enthousiasme heeft ze namelijk genoeg.
“Ik wil eigenlijk alles tegelijk doen, want ik vind alles leuk. Ik moet wel mijn grenzen blijven bewaken.”
Juist dat heeft ze in het traject geleerd: keuzes maken die passen bij haar belastbaarheid.
Wat Demi anderen wil meegeven
Als Demi terugkijkt op haar traject, heeft ze een belangrijke tip voor mensen die een vergelijkbare situatie meemaken:
“Sta er open voor dat het anders kan lopen dan je had gedacht.”
De acceptatie dat haar oude werk niet meer mogelijk was, bleek uiteindelijk ook de deur naar nieuwe mogelijkheden.
“Iedereen doet het op zijn eigen tempo. Maar als je ervoor openstaat, kunnen er echt mooie dingen ontstaan.”